موسوعة الإمام الخميني 46 (شرح چهل حديث( اربعين حديث)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٦١٤ - در بيان حقيقت عصمت است

و احاديثى كه در طينت ابدان و خلق ارواح و قلوب آنها و آنچه كه به آنها از اسم اعظم عطا شده و علومى كه به آنها از خزينه غيب الهى مرحمت شده، از علوم انبيا و ملائكه و بالاتر از آن، آنچه در وهم من و تو نيايد، و آنچه در ساير فضائل آنها در ابواب متفرقه كتب معتبره اصحاب، خصوصاً اصول كافى است به قدرى است كه عقول را حيران كند و به اسرار و حقايق آنها كسى آگاه نگردد جز خود ذوات مقدسه آنان.

در بيان حقيقت عصمت است‌

و در اين حديث شريف كه ما اكنون به شرح آن اشتغال داريم اشاره به يكى از فضائل فرموده. و آن آيه «تطهير» است كه از طرق عامه و خاصه اخبار به حد تواتر است كه در شأن اهل بيت عصمت وارد است‌ [١]. و مراد از اهل بيت به اتفاق شيعه و استفاضه اخبار يا تواتر آن از طرق عامه در اين آيه شريفه اهل‌بيت عصمت و طهارت است كه ذكر آن از قبيل توضيح واضحات است.

و «رِجس» را در اين حديث شريف و احاديث شريفه‌ [٢] تفسير به «شك» فرموده، و در بعض احاديث تطهير از جميع عيوب شمرده‌ [٣]. و [از] ملاحظه شرح بعضى احاديث سابقه معلوم شود كه نفى شك مستلزم نفى عيوب قلبيه و قالبيه است، بلكه مستلزم عصمت است؛ زيرا كه عصمت امرى است برخلاف اختيار و از قبيل امور طبيعيه و جبلّيه نيست؛ بلكه حالتى است نفسانيه و نورى است باطنيه كه از نور كامل يقين و اطمينان تامّ حاصل شود. آنچه از خطيئات و معاصى كه از بنى الانسان صادر مى‌شود

[١] ر. ك: بحار الأنوار، ج ٣٥، ص ٢٠٦؛ غاية المرام، ج ٣، ص ١٧٣ و ١٩٣؛ الدرّ المنثور، ج ٥، ص ١٩٨.

[٢] بصائر الدرجات، ص ٢٢٦، حديث ١٣؛ الكافي، ج ١، ص ٢٢٨، «كتاب الحجّة»، «باب أنّه لم يجمع‌القرآن كلّه إلّاالأئمّة و ...»، حديث ١؛ معاني الأخبار، ص ١٣٨، باب معنى الرجس.

[٣] الأمالي، طوسى، ص ٥٦٢، مجلس ٢١، حديث ١؛ البرهان في تفسير القرآن، ج ٨، ص ٢٥، حديث ٢٤، تأويل الآيات الظاهرة، ص ٤٥٠.