موسوعة الإمام الخميني 46 (شرح چهل حديث( اربعين حديث)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٥٢ - فصل علاج وسوسه

آن فرمود:" جز اين نيست كه آن خبيث مى‌خواهد اطاعت شود؛ پس وقتى كه عصيان شد، عود نمى‌كند به سوى هيچ‌يك شما"».

وَبِإسْنادِهِ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ- عليه السلام- قَالَ: «

إذا كثر عليك السهو، فامض في صلاتك؛ فإنه يوشك أن يدعك. إنما هو من الشيطان» [١].

البته وقتى مدتى مخالفت او را كردى و اعتنا به وسواس او نكردى، طمعش از تو بريده مى‌شود، و حالت ثبات و طمأنينه نفس عود مى‌كند. ولى در خلال اين مخالفت، تضرع و زارى به درگاه حق تعالى كن و از شرّ آن ملعون و شرّ نفس به آن ذات مقدس پناه ببر و استعاذه نما به ذات مقدس، البته دستگيرى از تو مى‌فرمايد. چنانچه در روايت كافى نيز استعاذه از شيطان دستور داده شده:

بِإسْنادِهِ عَنْ أَبِي عَبْدِاللَّهِ- عليه السلام- قَالَ: «

أتى رجل النبي- صلى الله عليه و آله- فقال: يا رسول الله أشكو إليك ما ألقي من الوسوسة في صلاتي حتى لا أدري ما صليت من زيادة أو نقصان. فقال: إذا دخلت في صلاتك، فاطعن فخذك الأيسر بأصبعك اليمنى المسبحة، ثم قل: بسم الله و بالله، توكلت على الله، أعوذ بالله السميع العليم من الشيطان الرجيم؛ فإنك تنحره و تطرده» [٢].

«حضرت صادق- عليه السلام- فرمود: آمد مردى خدمت رسول خدا- صلّى اللَّه عليه و آله- گفت:" يا رسول اللَّه شكايت مى‌نمايم به تو از آنچه القا مى‌شود به من از وسوسه در نمازم، حتى اين‌كه نمى‌دانم چقدر نماز كردم از زياده يا كمى." فرمود:" وقتى داخل نماز شدى، بزن با انگشت سبّابه دست راستت به ران پاى چپت، پس بگو: «بسم اللَّه ...» پس همانا دور كنى و طرد كنى او را». وَالْحَمْدُ للَّهِ أَوَّلًا وَآخِراً وَظَاهِراً وَبَاطِناً؛ وَالصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطَّاهِرِينَ.

[١] كلينى به سند خود از امام باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود: «هر گاه در نماز زياد شك كردى، (اعتنا مكن) و به نمازت ادامه بده و آن را به پايان رسان، مگر شيطان تو را رها سازد، بيقين شك از شيطان است». (الكافي، ج ٣، ص ٣٥٩، «كتاب الصلاة»، «باب من شكّ في صلاته كلّها ...»، حديث ٨)

[٢] الكافي، ج ٣، ص ٣٥٨، «كتاب الصلاة»، «باب من شكّ فى صلاته كلّها ...»، حديث ٤.