موسوعة الإمام الخميني 46 (شرح چهل حديث( اربعين حديث)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٣١ - فصل در ذكر حديث «رفع»

آنها را به اين نعمت عظمى اختصاص داده. و اين نعم بايد محبت در نفس ايجاد كند نسبت به صاحبان آنها؛ و بايد انسان آنها را محترم دارد و خاضع نسبت به آنها باشد؛ پس اگر ديد كه چيزهايى كه بايد موجب محبت و خضوع شود در نفس ضد آن بروز كرد، بداند كه خيلى شقاوت به او چيره شده و ظلمت به باطن او غلبه كرده؛ و حتماً در صدد اصلاح از طرق علميه و عمليه برآيد. و بداند كه اگر در صدد ايجاد محبت برآمد زود موفق مى‌شود؛ زيرا كه نور محبت قاهر است بر ظلمت و كدورت، و خداى تبارك و تعالى وعده فرموده كه مجاهدان را هدايت كند [١] و آنها را به لطف خفى خود اعانت فرمايد و توفيق عنايت نمايد. إنّهُ وَليُّ التَوْفيقِ وَالْهِدايَةِ.

فصل در ذكر حديث «رفع»

بدان‌كه در بعضى از احاديث شريفه وارد شده كه رسول اكرم- صلّى اللَّه عليه و آله- فرمود كه «برداشته شده است از امت من نُه چيز، و از جمله آنها حسد است در صورتى كه ظاهر نشود به دست يا زبان» [٢]. البته امثال اين حديث شريف نبايد مانع شود از جديت در قلع اين شجره خبيثه از نفس و پاك كردن روح را از اين آتش ايمان‌سوز و آفتِ دين برانداز؛ زيرا كه كم اتفاق مى‌افتد كه اين ماده فسادْ قدم به نفس بگذارد و در نفس توليد فسادهاى گوناگون نكند و به هيچ نحو از او اثرى ظاهر نگردد و ايمان انسان محفوظ بماند. با اين‌كه در احاديث صحيحه وارد شده كه اين صفتْ ايمان را مى‌خورد و آفت ايمان است‌ [٣]، و خداى تعالى از صاحب آن برائت كرده و خود را از او و او را از خود نفى كرده. پس يك چنين امر بزرگى و فساد مهمى را كه به واسطه آن همه چيز

[١] (وَالَّذينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا)؛ «كسانى را كه در راه ما جهاد مى‌كنند به راه‌هاى خود هدايت‌كنيم». (العنكبوت (٢٩): ٦٩)

[٢] الكافي، ج ٢، ص ٤٦٣، «كتاب الإيمان و الكفر»، «باب ما رفع عن الامّة»، حديث ٢؛ وسائل الشيعة، ج ١٥، ص ٣٧٠، «كتاب الجهاد»، «أبواب جهاد النفس وما يناسبه»، باب ٥٦، حديث ٣.

[٣] ر. ك: صفحه ١٢٢- ١٢٣.