موسوعة الإمام الخميني 46 (شرح چهل حديث( اربعين حديث)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥٤٥ - در بيان فضيلت صدقه است

در مقام جمع فرمودند بعيد است، خصوصاً دومى‌ [١].

در بيان فضيلت صدقه است‌

و اما سنت سوم رسول اكرم- صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم- كه آن عبارت است از صدقه و جهد نمودن در آن، پس آن نيز يكى از مستحبات است كه كمتر در اعمال مستحبه به پايه آن مى‌باشد. و اخبار در موضوع صدقه، حتى بر خارج از مذهب و بر حيوانات برّى و بحرى، بيش از آن است كه در اين مختصر بگنجد؛ و ما به ذكر بعضى از آن اكتفا مى‌كنيم.

مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ بِإسْنادِهِ عَنْ عَبْدِاللَّهِ بْنِ سِنَانٍ فِي حَدِيثٍ قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِاللَّهِ عليه السلام: «

ليس شي‌ء أثقل على الشيطان من الصدقة على المؤمن؛ وهي تقع في يد الرب تبارك و تعالى قبل أن تقع في يد العبد» [٢].

«ابن سنان گويد: فرمود حضرت صادق عليه السلام: هيچ چيز گران‌تر نيست بر شيطان از صدقه بر مؤمن. و آن واقع شود در دست پروردگار- تبارك و تعالى- پيش از آن‌كه واقع شود در دست بنده».

وَبِإسْنادِهِ عَنْ أَبِي عَبْدِاللَّهِ- عليه السلام- فِي حَدِيثٍ قَالَ: «

إن الله لم يخلق شيئا إلا و له خازن يخزنه إلا الصدقة، فإن الرب يليها بنفسه. وكان أبي إذا تصدق بشي‌ء، وضعه في يد السائل، ثم ارتده منه فقبله و شمه ثم رده في يد السائل» [٣]

. «فرمود حضرت صادق عليه السلام: خداى تعالى خلق نفرمود چيزى را مگر آن‌كه از براى او نگاهبانى است كه او را نگاهدارى كند، مگر صدقه را كه خداى تعالى نگاهدارى آن را خود فرمايد. و پدرم وقتى صدقه مى‌داد، مى‌گذاشت آن را به دست سائل؛ پس از آن، آن را از او پس مى‌گرفت و

[١] الوافي، ج ١١، ص ٤٨؛ الحدائق الناضرة، ج ١٣، ص ٣٥٦.

[٢] وسائل الشيعة، ج ٩، ص ٤٠٦، «كتاب الزكاة»، «أبواب الصدقة»، باب ١٨، حديث ١.

[٣] وسائل الشيعة، ج ٩، ص ٤٠٦، «كتاب الزكاة»، «أبواب الصدقة»، باب ١٨، حديث ٢.