موسوعة الإمام الخميني 46 (شرح چهل حديث( اربعين حديث)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٩٠ - صور باطنى اعمال و افعال

فرزند، به من بده بعضى از آن صحيفه‌هايى را كه عبادت على بن ابى‌طالب- عليه السلام- در آن است." پس دادم به او. و قرائت فرمود در آن چيز كمى. پس از آن رها كرد آن را از دست مباركش با حال انضجار و غصّه و فرمود:" كى قوّت عبادت على بن أبى طالب- عليه السلام- را دارد؟"»

وَعَنْ أَبِي جَعْفَرٍ، عليه السلام: «

كان علي بن الحسين- عليهما السلام- يصلي في اليوم و الليلة ألف ركعة، وكانت الريح تميله مثل السنبلة» [١].

«فرمود حضرت باقر عليه السلام: جناب على بن الحسين- عليهماالسلام- در شب و روز هزار ركعت نماز مى‌خواند، و باد او را مى‌جنبانيد مثل خوشه».

عزيزم، قدرى تفكر كن در اين احاديث شريفه، ببين حضرت باقر- عليه السلام- امام معصوم، از شدت عبادت پدر بزرگوارش و حالت عبادتش گريه كرد. و حضرت سجّاد- عليه السلام- با آن شدت مواظبت و كمال عبادت آن حالش بود كه از صحيفه على بن ابى‌طالب- عليه السلام- چيز كمى خواند و اظهار عجز كرد! البته همه عاجزند از عبادت مولى الموالى، و همه رعيت عاجزند از عبادت معصومين، ولى نبايد انسان كه از مقام عالى باز ماند يكسره رها كند.

بايد دانست كه اين عبادت- نعوذ باللَّه- عبث نبوده، بلكه راه خطرناك و طريق باريك است. و عَقَبات موت و قيامت مشكل است كه اين‌طور اهل معارف حقيقيه عجز و الحاح مى‌كردند. اين سست‌انگارى ما از ضعف ايمان و سستى عقيده است و از جهل و نادانى است.

بارالها! تو از سريره بندگان آگاهى و قصور و تقصير ما را مطلعى و ضعف و ناتوانى ما را مى‌دانى، تو ما را به رحمت خود غرق كردى پيش از آن‌كه از تو سؤالى كنيم، نعمت‌هاى تو ابتدايى و تفضل‌هاى تو بى‌سابقه سؤال و استعداد است، ما اكنون معترف به تقصير خود هستيم، كفران نعم غير متناهيه تو كرديم و خود را مستحق‌

[١] مصنّفات الشيخ المفيد، الإرشاد، ج ١١، جزء دوم، ص ١٤٢؛ وسائل الشيعة، ج ١، ص ٩٢، «أبواب مقدّمة العبادات»، باب ٢٠، حديث ١٩.