موسوعة الإمام الخميني 46 (شرح چهل حديث( اربعين حديث)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٦٣ - حديث هشتم عصبيت

حديث هشتم عصبيت‌

] الحديث الثامن: بِسَنَدي الْمتَّصلِ إلى مُحَمَّدِ بْنِ يَعْقُوبَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ النَّوْفَلِي، عَنِ السَّكُونِي، عَنْ أَبِي عَبْدِاللَّهِ- عليه السلام- قَالَ:

«قال رسول الله صلى الله عليه و آله: من كان في قلبه حبة من خردل من عصبية، بعثه الله يوم القيامة مع أعراب الجاهلية» [١].

ترجمه‌: «سكونى از حضرت صادق- عليه السلام- نقل كند كه فرمود: فرمود رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله:" كسى كه بوده باشد در دل او دانه خردلى از عصبيت، برانگيزاند خدا او را روز قيامت با عرب‌هاى جاهليت"».

شرح‌: «خردل» را در فُرس قديم «اسپندان» گويند؛ و در فارسى اين زمان «خردل» گويند. و آن دوايى است معروف كه خواص بسيار دارد، و از آن مشمّع سازند [٢].

و «عصبى» كسى است كه حمايت كند خويشاوندان خود را در ظلم. و «عَصَبة» اقرباء از جانب پدر است، زيرا كه آنها احاطه كنند به او و او شديد شود به واسطه آنها.

[١] الكافي، ج ٢، ص ٣٠٨، «كتاب الإيمان و الكفر»، «باب العصبيّة»، حديث ٣؛ وسائل الشيعة، ج ١٥، ص ٣٧٠، «كتاب الجهاد»، «أبواب جهاد النفس»، باب ٥٧، حديث ٢.

[٢] مشمّع: اندود شده با موم يا شمع. پارچه پنبه‌اى و نازك است كه يك روى آن مقدارى چسب آميخته با مادّه دارويى ماليده شده و در مقابل كمى گرما خاصيت چسبندگى بر روى جلد پيدا مى‌كند، همين كلمه است كه در تداول به صورت «مشمّا» درآمده است. (فرهنگ معين، ج ٣، ص ٤١٥٤)