ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٧٣ - مقدار مسافرتى كه رجم را به عذر مبدل به جلد مىكند

باشد و چه نباشد.

٥٠٤٣- ابو ايّوب گويد: از [ابن‌] بكير شنيدم كه از يكى از دو امام باقر يا صادق عليهما السّلام روايت كرد كه فرمود: هر كس با يكى از محارم خود زنا كند و دخول نمايد، يك شمشير آخته بر او زنند هر كجاى او را كه گرفت بگيرد، پرسيدند چه كسى اين ضربت را بر او زند و او مدّعى عرضى ندارد؟ فرمود: اين كار با امام ميباشد هر گاه به او شكايت برند.

شرح: «لفظ «ابن» زيادى است و مراد از آن (بكير بن أعين) است نه پسرش زيرا او از امام باقر ٧ نقل نمى‌كند، و اگر ابن صحيح باشد مراد از يكى از دو امام يعنى حضرت صادق يا موسى بن جعفر عليهما السّلام است».

٥٠٤٤- و در روايت جميل از امام صادق ٧ آمده است كه: گردن او را با شمشير بزنند يا فرمود: رقبه او را. (و رقبه بن گردن است).

٥٠٤٥- و در روايت سكونى آمده است كه مردى را نزد امير المؤمنين على ٧ آوردند و شكايت كردند كه وى با زن پدر خود زنا كرده است، حضرت او را رجم كرد و آن مرجوم محصن نبود.

٥٠٤٦- أبو عبيده گويد: امام باقر ٧ در باره مردى كه حدّى به‌