ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٠٩ - باب ذكر پارهاى از آنچه رسول خدا

و نهى فرمود از اينكه مردى با زوجه‌اش رو بقبله مجامعت كند، يا در كنار جادّه عبور و مرور عمومى كه محلّ آمد و شد است، و هر كس چنين كارى كند لعنت خدا و فرشتگان و مردم همه بر او باد.

و نهى كرد از اينكه مردى بديگرى پيشنهاد كند كه خواهرت را بهمسرى من در آور تا من خواهرم را به زوجيّت تو آورم.

و نهى فرمود از مراجعه به كاهنان و ستاره‌شناسان (براى رفع يا كشف مهمّى مانند پيدا كردن متاع يا چيزى كه گم شده است تا او پيدا كند) و فرمود: هر كس او را تصديق كند (يعنى طالع بين و ستاره‌شناس را) بتحقيق بيزارى جسته است از آنچه بر محمّد ٦ نازل شده است.

و نهى فرمود از بازى با نرد و شطرنج و ورق، و استفاده بردن از تار و سه تار و ساز، و نيز از غيبت كردن مردمان و گوش فرا دادن به آن، و از سخن چينى و شنيدن آن، و فرمود: به بهشت نرود- يعنى شخص سخن‌چين-، و نهى فرمود: از پذيرفتن دعوت مردمان فاسق و تبهكار بطعام (زيرا غالبا از حرام نمى‌پرهيزند).

و نهى فرمود: از سوگند دروغ، و فرمود براستى كه اين سرزمينهاى معموره و آباد