ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٦٢ - باب نوادر

كفش او را از پاى بدر آور تا بنشيند (يا هنگامى كه مى‌نشيند) و پاى او را با آب بشوى و آن آب را از در خانه تا آخرين نقطه حياط خانه بريز، زيرا اگر چنين كنى خداوند هفتاد هزار نوع تنگدستى را از آن خانه ببرد، و هفتاد هزار نوع بركت وارد كند، و هفتاد رحمت نازل كند كه بالين سر عروس بگردند تا اينكه بركتش بهمه زواياى خانه تو برسد، و عروس از ديوانگى و مرض جذام و برص ايمن باشد تا آن بركات و رحمت‌ها در خانه هست، و عروس را از خوردن دوغ و سركه و خيار يا گشنيز و سيب ترش اين چهار چيز باز دار، امير مؤمنان ٧ عرض كرد يا رسول اللَّه براى چه از اينها او را منع كنم؟ فرمود: براى اينكه رحم از اين چهار چيز عقيم و نازا و رطوبتى مى‌شود و سبب نزائيدن و بار بر نداشتن رحم است، در حالى كه حصيرى در گوشه‌اى از خانه باشد بهتر است از زنى كه نزايد، على ٧ پرسيد دريغ داشتن سركه براى چه؟

فرمود: با خوردن سركه اگر حائض شود هيچ وقت درست از خون پاك نمى‌شود، خيار يا گشنيز در شكم او مبدّل به خون حيض مى‌شود و درد زايمان را بر او سخت مى‌گرداند، و سيب ترش نيز خون حيض را قطع كرده و خود موجب مرض مى‌شود.