ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٨٣ - *(باب پاسدارى عفت) *

* (باب پاسدارى عفّت)*

٤٥١١- محمّد بن مسلم گويد: از امام باقر ٧ پرسيدم آيا كنيز مرد آزاد را محصن ميگرداند؟ فرمود: نه، كنيز موجب احصان مرد آزاد نيست و همچنين غلام، زن آزاد را محصن نمى‌گرداند، و أمّا نصرانى زن يهوديّه را و يهودى زن نصرانيّه را احصان مى‌كند.

شرح: «احصان خود را از بى‌عفّتى حفظ كردن است و كسى كه خود را بوسيله ازدواج از ارتكاب عمل منافى عفّت حفظ كند محصن گويند، و مشهور ميان متأخّرين آنست كه فرقى ميان كنيز و زن آزاد در احصان نيست همين كه شخص بضعى بطريق شرعى در اختيار داشته باشد كه هر گاه بخواهد بتواند اطفاء شهوت كند و با اين حال بدان بسنده نكرده مرتكب زنا شود زنايش محصنه است چه داراى زن آزاد باشد و چه داراى كنيز، ولى متعه را استثناء مى‌كنند».

٤٥١٢- و از امام صادق ٧ پرسيدند از گفتار خداوند كه فرموده «و المحصنات من النّساء» فرمود: اينان زنان شوهردار باشند، عرض كردم:

«و المحصنات من الّذين أوتوا الكتاب من قبلكم»؟ فرمود: اينان زنان پارسا و با عفّت‌اند.

شرح: «آيه اوّل در سوره نساء آيه ٢٤ است و عطف بر آيه ٢٣ است كه‌ «حُرِّمَتْ عَلَيْكُمْ أُمَّهاتُكُمْ» باشد و معنايش (و حرام است بر شمار زنانى كه داراى‌