ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٣٨ - باب مسلمانى كه در بلاد شرك مسلمين او را ندانسته بكشند و امام خبر يابد

بخشش رواست.

٥٣٢٤- محمّد بن فضيل گويد: از امام هشتم ٧ پرسيدم: دزدى بخانه زنى حامله در آمد و بر وى افتاد و زن آنچه در شكم داشت سقط كرد، پس زن بر مرد برجست و او را درجا كشت، فرمود: خون آن دزد هدر است و ديه ندارد، و بر عهده آن دزد مقتول ديه برّه (بچّه) اوست.

باب مسلمانى كه در بلاد شرك مسلمين او را ندانسته بكشند و امام خبر يابد

٥٣٢٥- ابن أبى عمير از پاره‌اى يارانش از امام صادق ٧ نقل كرده كه در باره مسلمانى كه در سرزمين شرك ميزيسته و مسلمين او را كشته‌اند و سپس امام خبر يافته است، فرمود: بجاى او رقبه مسلمانى آزاد كند، و اين حكم خداوند است عزّ و جلّ كه فرموده: فَإِنْ كانَ مِنْ قَوْمٍ عَدُوٍّ لَكُمْ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ نساء: ٩٢ (و اگر مؤمن مقتول از مردمى است كه دشمن شمايند (محاربند) پس بايد بنده مؤمنى را آزاد كند)