ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٠٧ - باب مسلمانى كه ذمى يا بنده يا مدبر يا مكاتبى را بكشد و بالعكس

به شخص آزادى زخم زده بود، فرمود: اگر آن شخص بخواهد ميتواند او را قصاص كند (يعنى همان قسم او را زخم زند) و اگر خواست ميتواند او را به بردگى گيرد در صورتى كه ديه زخم تمام قيمت او را پر كند، و اگر ديه زخم كمتر از قيمت عبد بود، صاحبش ديه‌اش را بپردازد، و اگر وى از دادن ديه سر باز زد، بقدر ديه زخم آن شخص زخم خورده در غلام شريك است، و باقى او از آن مولايش ميباشد. برده فروخته مى‌شود، و مجروح حقّ خود را بر گرفته، و ما زاد را به صاحبش ميدهد.

٥٢٦٦- عبيد بن زراره گويد: امام صادق ٧ در باره مرديكه سر يا روى عبدى را زخم موضحه زد، فرمود: بر عهده او است نيم عشر قيمت آن غلام.

شرح: «زيرا ديه موضحه غلام نصف يك دهم تمام ديه غلام است.

٥٢٦٧- زراره گويد: امام باقر ٧ در باره غلامى كه دو تن آزاد را زخم زده بود، فرمود: آن غلام ميان آن دو تن بشركت است اگر جنايت همه قيمت او را پر ميكند، پرسيدند: اگر يكى را در اوّل روز زخم زده بود، و ديگرى را در آخر آن روز حكم چگونه است؟ فرمود: تا مادامى كه والى يا حاكم براى مجروح اوّل حكم صادر