ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٠٣ - باب مسلمانى كه ذمى يا بنده يا مدبر يا مكاتبى را بكشد و بالعكس

ذمّى، چنان كه:

٥٢٥٦- ابو بصير از امام صادق ٧ روايت كرده است كه فرمود:

هر گاه مسلمانى شخصى از نصارى را عمدا بكشد، و اولياء آن نصرانى بخواهند قصاص كنند ميتوانند، لكن تفاوت ديه را بايد بپردازند.

شرح: «چون اولياء نصرانى نمى‌توانند از محكمه درخواست قصاص قاتل را بنمايند، بنا بر قول مشهور، چه «لَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا» لذا اين خبر را حمل كرده‌اند بموردى كه شخصى بكشتن ذمّى اعتياد پيدا كرده است كه در اين صورت است كه تفاوت ديه را بايد بپردازد».

و همچنين هر گاه مسلمان بكشتن اهل ذمّه معتاد گشت او را مى‌كشند، براى مخالفتش با امان امام مسلمين، هر چند اهل ذمّه دشمنى خود را آشكار كنند و دغلى با مسلمين نمايند.

٥٢٥٧- و اسماعيل بن فضل گويد: از امام صادق ٧ در مورد ريختن خون مجوسى و يهودى و نصرانى پرسيدم كه هر گاه با مسلمين دغلى كردند و آشكارا دشمنى نمودند، اگر كسى آنها را كشت، بر قاتل چيزى هست؟ فرمود: نه، مگر اينكه بكشتن آنها عادت كند، گويد: پرسيدم آيا مسلمان را براى ذمّى و اهل كتاب‌