ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٣٧ - ديه جوارح و مفاصل و نطفه و علقه و مضغه و استخوانها و پيكر

آيد ديه آن ثلث ديه ساعد است سى و سه دينار و ثلث دينار، و اين خود ثلث ديه آن عضو است كه ساعد در آنست.

و ديه مچ و قوزك دست اگر بشكند و خرد شود و بعد اصلاح گردد بدون فلج و عيب، يك صد و شصت و شش دينار و دو سوّم دينار.

(و خليل بن احمد (فراهيدى): گويد: رسغ: مفصّل ميان ساعد و كف دست است، و (محمد بن عبد اللَّه) تيرانى در كتاب «خلق الانسان» گويد: رسغ گردن دست [مچ‌] و جمع آن أرساغ است).

و كف دست هر گاه بشكند و اصلاح پذيرد بدون كجى و عيب، ديه‌اش يك پنجم ديه دست است، يك صد دينار، و اگر از مچ در رود و جدا شود، ديه‌اش يك سوّم ديه دست است، يك صد و شصت و شش دينار و دو ثلث دينار،[١] و در موضحه آن (يعنى بريدگى كه به استخوان رسد و استخوان آشكار شده) يك چهارم ديه شكستن آنست، بيست و پنج دينار، و در منقّله (استخوان شكسته از جاى خود در آيد) آن يك صد و هفتاد و هشت دينار، نيم ديه شكستن آن خواهد بود.

مترجم گويد: «اين رقم اشتباه شده بقرينه «نيم ديه كسر» چون ديه كسر و شكستن يك صد دينار گفته شد، و نيم آن پنجاه دينار مى‌شود، و در كافى نيز پنجاه دينار

[١] چون مشهور ديه آن را دو ثلث ديه دست گفته‌اند، لذا بايد حمل بموردى شود كه به كف دست جز دررفتگى صدمه‌اى ديگر نخورده باشد.