ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٢٩ - ديه جوارح و مفاصل و نطفه و علقه و مضغه و استخوانها و پيكر

و نيز آن حضرت ٧ در صدغ- كه سفيدى ما بين گوش و چشم در صورت است- اگر آسيب ببيند و بقسمى باشد كه شخص نتواند بدون گرداندن بدن چشم را بآن سو گرداند نصف ديه يعنى پانصد دينار ديه معيّن فرمود.

و در پلك زيرين چشم، اگر آسيب ببيند و برگشتگى يا شكافى پيدا كند، ديه‌اش يك سوّم ديه چشم است، يك صد و شصت و شش دينار و دو سوّم يك دينار، و اگر پلك زيرين آسيب اين چنين ببيند، ديه‌اش نيم ديه چشم باشد، دويست و پنجاه دينار.

و اگر ابرو آسيب ديد و موهايش بكلّى ريخت، ديه آن يك دوم ديه چشم است، يعنى دويست و پنجاه دينار، و ابرو هر مقدار آن آسيب ديد بهمين مقياس.

و اگر روثه بينى بريده و جدا شود (يعنى نرمه آن) پانصد دينار ديه دارد.

مؤلّف اين كتاب- رحمه اللَّه- گويد: مراد از «روثة الأنف» قسمت بى‌استخوان و نرمه بينى مى‌باشد.

و چنانچه بينى را چيز مانند تير يا نيزه بدرد بقسمى كه ديگر التيام نپذيرد،