ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤١٣ - باب حد رباخوار بعد از دانستن حكم آن

دستش قطع مى‌شود.

شرح: «اين دو خبر اخير فى الجمله تعارض دارد و از اين رو مؤلّف خبر اوّل را توجيه مى‌كند، و مطلب قابل توجّه اينست كه اقرار شخص بر عليه نفس خود نافذ است نه بر عليه ديگرى، و اقرار عبد اقرار بضرر و زيان رساندن بمالك است چون عيد جزء اموال مولا است و اگر ناقص شود مال مالك و مولا از بين رفته و يا ناقص شده و نمى‌توان اقرار عبد را مانند اقرار آزاد دانست و اين اخبار عموما يا مجمل است و يا معارض دارد و خوشبختانه در زمان ما موضوعش كه برده باشد از ميان رفته است».

باب اجراء حدّ بر لال و كر و كور

٥١٣١- اسحاق بن عمّار گويد: از يكى از دو امام باقر يا صادق عليهما السّلام از حدّ لال و ناشنوا و نابينا پرسيدند، فرمود: هر گاه ميدانستند چه ميكنند حدّ بر آنها اجرا مى‌شود.

باب حدّ رباخوار بعد از دانستن حكم آن‌

٥١٣٢- اسحاق بن عمّار و سماعه از ابو بصير نقل كرده‌اند كه گفت: به امام صادق ٧ عرض كردم: حدّ رباخوار بعد از دانستن حكم چيست؟ فرمود: بايد او را تازيانه زنند تا ادب شود و آن را رها كند، و چنانچه پس از تعزير دست برنداشت و باز برباخوارى ادامه داد باز او را تازيانه زنند، و بار سوّم اگر تكرار كند او را بكشند.