ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٩٢ - باب حد ميگسارى و آنچه راجع به غنا و ادوات موسيقى است

حارثى و وى در ماه رمضان شراب نوشيده بود، حضرت او را هشتاد تازيانه بزد، و يك شب او را بازداشت كرد و صبح فردايش او را بخواند و بيست تازيانه ديگر او را بزد، مرد گفت: يا امير المؤمنين دوش هشتاد تازيانه مرا بزدى در شرب خمر اين بيست ضربه ديگر براى چه؟ فرمود: براى اين جسارت كه در ماه رمضان مرتكب اين عمل حرام و ناشايسته شده‌اى.

شرح: «فقهاء ما حدّ شرب خمر را همان هشتاد تازيانه گفته‌اند، ولى اگر در ماه رمضان يا موضع شريفى چنين عملى كند براى تأديب، او را امام آنقدر كه خود صلاح بداند بيشتر زند».

و هر گاه شخصى شراب يا هر مست‌كننده‌اى را بنوشد هشتاد تازيانه بخورد، و هر چيز كه بسيار آن مستى آورد كم و اندك آن (و لو مستى نياورد) و بسيار آن حرام است، و آب جو نيز همين طور، و خورنده شراب يا هر مست‌كننده‌اى هشتاد تازيانه حدّ ميخورد، و اگر تكرار كند حدّ نيز تكرار مى‌شود و در بار سوّم او را اعدام بايد كرد، و در روايتى آمده است كه در بار چهارم او را ميكشند.

و برده هر گاه شراب نوشد هشتاد تازيانه ميخورد، و در بار هشتم كشته مى‌شود.

شرح: «بايد دانست كه غالب فتاوى مؤلّف كه حديث آن را ذكر نكرده است مضمون حديث يا احاديثى است كه ديگران مانند كلينى و شيخ طوسى- رحمهما اللَّه- در كافى و تهذيبين روايت كرده‌اند و يا خود صدوق عليه الرّحمه در جاى ديگر يا كتاب‌