ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٨٣ - باب حد ناسزا گفتن به ديگرى

هتك ناموس يك مسلمان، و هفتاد و نه تازيانه براى حرمت اسلام ميخورد، و سرش را ميتراشند و ميان همكيشانش مگردانند تا ديگران عبرت گيرند و چنين نكنند.

٥٠٦٨- ابو بكر حضر مى‌گويد: از امام صادق ٧ پرسيدم: مردى به ديگرى ناسزا گفت و او را به نكاح زمان جاهليّت كه نكاحى باطل بوده نسبت داد حكمش چيست؟ فرمود: حدّ بايد در باره او اجرا شود، عرض كردم: حدّ مى‌خورد؟

فرمود: آرى اين سخن طعن بر رسول خدا ٦ نيز ميباشد، و او را هم فرا مى‌گيرد.

٥٠٦٩- ابو مخلّد سراج از امام صادق ٧ روايت كرده كه امير مؤمنان ٧ در باره كسى كه به ديگرى گفته بود: «اى ديوانه زاده»، و او نيز در پاسخ گفته بود: پدر خودت ديوانه بود، امر فرمود اوّلى را كه بيست تازيانه به طرف مقابلش بزند و او را گفت: كه بدان او بيست تازيانه را بتو باز خواهد گردانيد، و چون اوّلى فرمان را اجرا كرد، تازيانه را از وى گرفت و بدست دوّمى داد و او نيز بيست تازيانه به همكارش زد، و اين كار سزاى هر يك از آن دو هرزه‌گو بود.

٥٠٧٠- عقبة بن خالد گويد: از امام صادق ٧ در باره مردى كه به‌