ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٨٠ - باب حد دلال زنا و لواط

و زن برده كه مكاتب‌اند (معنى مكاتب در مجلّد قبل گذشت) اگر مرتكب عمل فحشاء شدند بقدرى كه از اقساط مكاتبه داده‌اند بحساب آزاد و بقيّه را بحساب برده تازيانه ميخورند.

باب حدّ آنكه از بهائم كام جويد

٥٠٦٠- سدير صيرفى از امام باقر ٧ روايت كرده: در موضوع مرديكه با بهيمه‌اى جماع بكند فرمود: كمتر از يك حدّ او را تازيانه ميزنند، و قيمت آن بهيمه را از وى گرفته بصاحب آن ميدهند زيرا آن حيوان را فاسد كرده است، و آن حيوان را ذبح كرده مى‌سوزانند و استخوان باقيمانده را دفن مى‌كنند اين در صورتيست كه گوشت او خوراكى باشد، و اگر (از گوشت او استفاده نمى‌كنند) از پشت او براى سوارى و بار استفاده ميكنند، قيمت آن را از فاعل ميستانند و بصاحبش ميدهند و كمتر از يك حدّ تازيانه به فاعل ميزنند و حيوان را بشهر ديگر كه خبر از واقعه ندارند برده مى‌فروشند تا صاحبش را سرزنش نكنند.

باب حدّ دلّال زنا و لواط

٥٠٦١- عبد اللَّه بن سنان گويد: به امام صادق ٧ عرض كردم: