ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٧٨ - حد بردگان در زنا

شرح: «يعنى آزاد را در مقابل برده قصاص نكنند».

٥٠٥٥- عنبسة بن مصعب گويد: بامام صادق ٧ عرضكردم: اگر كنيزم زنا مرتكب شد او را خود ميتوانم حدّ بزنم؟ فرمود: آرى، لكن اين كار پنهانى انجام شود، زيرا ميترسم مورد مؤاخذه حكومت واقع شوى.

شرح: «اجراى حدّ بدست قاضى شهر يا بفرمان او و بدست اعوان اوست و كسى حقّ ندارد از پيش خود حكم كند و حدّ بزند، لكن در دوران جور و حكومت غاصب اگر از امام حقّ اذن بگيرد ميتواند شخص خود اجراى حدّ كند، و اين خبر مربوط بزمان تقيّه است نه حكم اوليّه اسلام».

٥٠٥٦- حسين بن خالد گويد: از امام ابو الحسن الرضا ٧ سؤال شد از مرديكه كنيزى داشت و آن كنيز باو گفت: من حاضرم قيمت خودم را باقساط بتو بپردازم و هر مقدار پرداختم بسهم همان قدر آزاد شوم، مالك پذيرفت، و كنيز مقدارى از مبلغ را پرداخته بود، كه مالك با او مواقعه كرد حكم چيست؟ فرمود: اگر با زور از او كام گرفته باندازه‌ى كه از مبلغ مكاتبه دريافت كرده است حدّ ميخورد، و هر قدر طلبكار است به نسبت همان قدر از خوردن حدّ معاف است، و اگر كنيز خود حاضر بوده كه از او كام گيرد، او در جرم شركت داشته و نيز مانند مالك خود حدّ ميخورد.

شرح: «اين خبر سابقا با تفصيل و توضيح گذشت و نيازى بتكرار ترجمه هم‌