ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٣٨ - باب آنچه در زنا موجب تعزير و حدود و رجم و قتل و نفى بلد است

زنى در زير يك لحاف يافتند اگر بناچارى (مثلا از سرما يا بى‌جائى) چنين كرده‌اند باكى بر آنها نيست، و اگر از روى ناچارى نبوده و چيزى جز اين از آنها ديده نشده هر كدامين را سى تازيانه ميزنند، و تعزير ميشوند، و اگر زنائى واقع شده و هيچ كدام داراى همسر نيستند، هر كدام را يك صد تازيانه ميزنند، و اين در صورتيست كه به عمل اقرار كنند يا چهار تن مرد عادل شهادت دهند كه وضع را ديده‌اند، و هر گاه در زير يك لحاف دستگير شوند و امام خود آگاه باشد كه موجب حدّى از ايشان سر زده است ولى آن دو اقرار نمى‌كنند و شاهدان چهارگانه‌اى نباشد امام آنها را نود نه تازيانه ميزند- يكى از حدّ كمتر- زيرا اقرار نكرده‌اند و بيّنه هم نبوده، لذا يك تازيانه كم ميكند بدين جهت تا تعزير باشد، كمتر از حدّ كه مقدار آن يك صد تازيانه در زنا است.

٤٩٩١- محمّد بن قيس از امام باقر ٧ نقل كرده كه فرمود:

امير مؤمنان ٧ فرمود: كسى را حدّ نزنند، نه مرد را و نه زن را، مگر اينكه چهار شاهد شهادت دهند بر اينكه آلت آن دو را در حال كذا و كذا ديده‌اند. و نيز فرمود من حاضر نيستم كه اوّلين شخص شهود باشم خوف آن دارم كه بعضى از شهود نكول‌