ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٩٨ - باب شناخت معاصى كبيره كه خداوند عقوبت آنها را آتش دوزخ گفته است

حرام از جانب خدا و بشرك با خدا ميكشاند، و كارهائى كه خمر انجام مى‌دهد بر همه گناهان فزونى دارد همچنان كه درخت آن بر همه درختان در كشيدگى برترى دارد.

٤٩٥٣- و امام صادق ٧ فرمود: هر كس خودكشى كند از روى عمد، وى براى هميشه در آتش دوزخ معاقب خواهد بود.

خداوند تبارك و تعالى مى‌فرمايد: وَ لا تَقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ إِنَّ اللَّهَ كانَ بِكُمْ رَحِيماً وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ عُدْواناً وَ ظُلْماً فَسَوْفَ نُصْلِيهِ ناراً وَ كانَ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيراً (خود را مكشيد همانا خداوند بشما مهربان است، و هر كس چنين كند از روى دشمنى و ستم پس بزودى او را در آتش افكنيم و اين كار بر خدا آسان است) (نساء: ٣٤).

٤٩٥٤- و رسول خدا ٦ فرمود: هر بدعتى ضلالت و گمراهى است هر گمراهى راهش بسوى دوزخ است.

شرح: «بدعت» «ادخال ما ليس من الدّين في الدّين» است: داخل نمودن چيزى در دين كه در كتاب و سنّت دستورش نبوده باشد و افترا بستن بر خدا و رسول و ائمّه اطهار عليهم السّلام است، مانند بسيارى از امور كه امروز قاطبه مسلمانان عوام آن را دين مى‌پندارند و آن از دين نيست بلكه نهى از آن هم شده است، ولى چون جماعتى از آن بهره مادّى مى‌برند و طرفداران زيادى از عوام النّاس دارند كه غالبا مردمى ثروتمند هستند كسى را ياراى گفتن آن نيست حتّى دانشمندان و علماء جرأت گفتن‌