ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٩٤ - باب شناخت معاصى كبيره كه خداوند عقوبت آنها را آتش دوزخ گفته است

براى مصلحت و خيرخواهى امّت و همه مردم، و نيكى به پدر و مادر را براى جلوگيرى از خشم، و صله رحم را براى نموّ و بيشتر گشتن جماعت، و قصاص را براى جلوگيرى از خون‌ريزى، و وفاى بنذر و عهد را بمنظور مورد غفران و آمرزش واقع شدن، و كامل و تمام ميزان كردن و پيمانه لبريز دادن را براى جلوگيرى از ننگ و رسوائى كم‌فروشى، و حرمت قذف پاكدامنان را براى ايجاد موانع لعنت، و ترك دزدى را براى نگهدارى عفّت نفس، و حرمت خوردن مال يتيمان را بجهت رهائى يافتن از ستمكارى، و عدل در قضا و داورى را براى قبول معاشرت مردمان، و خداوند شرك و بت‌پرستى را حرام فرمود براى اينكه تنها او را ربّ و مالك بشناسند، پس از خداوند پروا كنيد حقّ و شايسته پروا در آنچه شما را بدان امر فرموده، و دست بداريد از هر چه شما را از آن نهى كرده است». و اين خطبه بسيار طولانى است و آنچه در اينجا بايد ذكر شود و نياز بآن بود آورديم.

٤٩٤١- و در روايت سالم بن مكرّم جمّال از امام صادق ٧ است كه فرمود: دروغ بستن بر خدا و بر پيامبرش و بر اوصياء عليهم السّلام از جمله گناهان كبيره است.

٤٩٤٢- و رسول خدا ٦ فرمود: هر كس بر من ببندد سخنى‌