ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٥٣ - طلاق گم شده

مرگش فرا رسيده و او همسرش را طلاق مى‌دهد آيا جايز است، فرمود: آرى و اگر از دنيا رفت زن از وى ارث مى‌برد ولى اگر زن از دنيا رفت مرد از او ارث نمى‌برد.

شرح: «مراد آنست كه مرد در مرض موت اگر زن خود را طلاق دهد زن تا در عدّه است بلا ترديد از وى ارث مى‌برد، و اگر عدّه‌اش تمام شده ولى زن شوهر نكرده و مرد بقصد محروم ساختن او از ارث ويرا طلاق داده زن تا يك سال مهلت دارد كه شوهر نكند و ارث ببرد. ولى اگر آن زن در ايّام عدّه مرد، اگر طلاق بائن بوده مرد از وى ارث نمى‌برد، يعنى طلاقى كه مرد حقّ رجوع نداشته، و اگر پس از تمام شدن ايّام عدّه‌اش از دنيا رفت مرد از وى ارث نمى‌برد طلاق چه بائن باشد چه رجعى».

طلاق گم شده‌

٤٨٨٣- بريد بن معاويه گويد: از امام صادق ٧ پرسيدم مرديكه گم شده است زنش چه بايد بكند؟ فرمود: تا مادامى كه ساكت است و صبر مى‌كند كه كارى با وى ندارند، و چنانچه شكايت به محكمه برد، قاضى او را تا چهار سال امر بصبر مى‌كند و خود به اطراف سرزمين كه مرد در آنجا مفقود شده توسط نوشتن نامه بمأمورينش و دستور پى‌جوئى از حال او پرسش مى‌كند، چنانچه در اين مدّت خبر دادند زنده است زن صبر مى‌كند، و اگر خبرى از او و زنده بودنش نشد و چهار سال گذشت، قاضى ولىّ آن مرد را احضار كرده و مى‌پرسد آيا اين شخص گم شده مالى دارد، پس‌