ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٣٧ - باب لعان

باب لعان‌

شرح: «لعان در اصل بمعنى طرد و دور كردن است، و در شرع مباهله ميان زن و شوهر است، و وقتى اجرا مى‌شود كه مرد همسرش را متّهم بزنا كند و بگويد بچشم خود ديدم و گواه نداشته باشد، يا طفلى را كه همسرش در شكم دارد يا زائيده است بگويد از من نيست».

٤٨٥١- ابو بصير گويد: امام صادق ٧ فرمود: لعان واقع نمى‌شود مگر پس از همبستر شدن زن و مرد و كام گرفتن.

و لعان نمى‌شود مگر اينكه مرد فرزندش را نفى كند و بگويد اين فرزند از آن من نيست.

و هر گاه مرد زن خويش را متّهم ساخت ولى فرزند را نفى نكرد هشتاد تازيانه او را مى‌زنند و چنانچه زوجه‌اش را بزنا نسبت داد و گفت: من مردى را ميان دو لنگ او ديدم و فرزند را نيز انكار كرد، پس اگر بتواند اقامه شهود چهارگانه كند (يعنى چهار تن شاهد آورد كه هر يك شهادت دهند كه ما در يك آن با هم مردى را ميان لنگ آن زن در حال جماع ديديم، قاضى حكم كند و او را رجم و سنگسار كنند و اگر چنين شاهدانى نياورد، بايد به لعان پردازد و اگر از لعان نيز سر باز زد حدّ قذف كه هشتاد تازيانه باشد بر او جارى شود، و چنانچه به لعان تن در داد و لعان انجام شد حدّ