ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٢١ - باب ايلاء

بگيرد او را طلاق دهد براى اينكه خداوند فرموده: فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا يُقِيما حُدُودَ اللَّهِ فَلا جُناحَ عَلَيْهِما فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ‌ (اگر بيم آن داريد كه حدود الهى را بر پا ندارند پس گناهى بر آن دو نيست در آنچه زن براى رهائى خود مى‌پردازد) بقره: ٢٣٠.

ولى در مبارات چنين نيست و مرد نمى‌تواند بيش از آن صداقى كه پرداخته باز گيرد زيرا در طلاق خلع زن بكلام آغاز كرده و ناخواهانى خود را ابراز نموده است.

باب ايلاء

شرح: «إيلاء در لغت سوگند ياد كردن است مطلقا، و در اصطلاح شرع آنست كه مرد بهمسر دائمى خود بقسم جلاله بگويد: و اللَّه تا فلان مدّت با تو همبستر نخواهم شد، و اگر مدّت بيش از چهار ماه بود شرعا آن را ايلاء گويند و احكامى دارد كه ذكر خواهد شد».

٤٨٢٤- عبيد اللَّه حلبى گويد: از امام صادق ٧ پرسيدم: مردى يك سال ترك فراش زوجه خود كرده بدون اينكه او را طلاق دهد يا سوگند ياد كند، و با وى همبستر نشده است، فرمود: نزد همسرش رود (يعنى اگر سوگند نخورده اشكالى ندارد). و نيز فرمود: هر مردى كه سوگند ياد كند كه با همسرش همخوابگى نكند و آن چنانست كه ميگويد: «و اللَّه تا فلان مدّت با تو در يك بستر نخسبم» يا بگويد: «و اللَّه كارى كنم كه تو را بخشم آرم» و آن كار را انجام دهد- پس بايد چهار ماه درنگ‌