ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٠٩ - زنانى را كه در هر حال ميتوان طلاق داد

طلاق دهد، و شاهد نيز بگير، گويد: عرض كردم بفرمائيد اگر بعض اوقات بوى دسترسى داشت و بعضى اوقات نداشت تا وضعش را بداند چه كند؟ فرمود: هر گاه يك ماه تمام بگذرد و وى را ملاقات نكند صبر كند تا اوّل ماه آينده آنگاه با شاهد او را طلاق دهد و بعد آن ماهى كه در آن طلاق واقع شده بنويسد و دو مرد شاهد گيرد، و چون سه ماه تمام گذشت پس فراق ميان آن دو حاصل شده و زمان رجوع گذشته و مرد مانند ديگران است، و بر او نفقه اين سه ماه كه زن در عدّه بوده واجب است.

زنانى را كه در هر حال ميتوان طلاق داد

٤٨٠٨- اسماعيل بن جابر خثعمى (كه بتصحيف در متن نسخه‌ها جعفى ثبت شده است) گويد: امام باقر ٧ فرمود پنج گروه از زنان را در هر حال ميتوان طلاق داد ١- حامله‌اى كه حملش آشكار است ٢- آنكه شوهرش از او كام نگرفته است. ٣- آنكه شوهرش از او دور است و در شهر ديگر بسر ميبرد. ٤- زنى كه حيض نديده است. ٥- آنكه بسنّ يأس رسيده و ديگر حامله نخواهد شد.

٤٨٠٩- و در خبر ديگر «و آنكه از حيض مأيوس شده است».