ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٠٣ - *(احكام بردگان غلام و كنيز) *

كه از عهده‌اش ساخته است براى خود يا مباح كردنش بديگران كنيز اختيار كند چنانچه آنان بفساد گرايند گناهشان بر اوست.

٤٥٥٩- مسعدة بن زياد از حضرت صادق ٧ روايت كرده كه فرمود: ده گروه از كنيزانند كه همبسترى با ايشان جايز نيست: جمع ميان مادر و دختر، جمع ميان دو خواهر، و كنيزى كه از ديگرى بار برداشته و تو او را خريده‌اى و هنوز وضع حمل نكرده است، و كنيزى كه عمّه رضاعى تو است، و آنكه خاله رضاعى تو باشد، و آنكه خواهر رضاعى تو محسوب شود، و آن كنيزى كه برادرزاده رضاعى تو مى‌شود، و آن كنيزى كه مالكش تو هستى ولى او شوهر دارد، و آنكه در عدّه ديگرى است و بالاخره كنيزى كه با ديگرى شريك هستى.

شرح: «حصر در ده اضافى است و با دختر خواهر رضاعى و دختر رضاعى و مادر رضاعى و كنيزى كه حائض است نزديكى و مجامعت حرام است».

٤٥٦٠- فضل بن عبد الملك بقباق گويد: بامام صادق ٧ عرض كردم مردى با كنيزى بدون آگاهى و اجازه اربابش ازدواج كرد، فرمود: اين در حكم زنا است زيرا خداوند عزّ و جلّ مى‌فرمايد: «فَانْكِحُوهُنَّ بِإِذْنِ أَهْلِهِنَّ» (با كنيزان نكاح كنيد با اجازه اربابشان- نساء: ٢٥).