مخاطبان تهاجم فرهنگى عمدتاً جوانان، دانشگاهيان (كه اكثر آنان نيز جوانانند) و نخبگان جوامع مورد تهاجم هستند. ادوارد بِرِمَن، نويسنده امريكايى، در كتاب كنترل فرهنگ در فصلى از اثرش كه به تلاش‌هاى امريكا براى نفوذ در نظام آموزشى ديگر كشورها و ايجاد تغيير در آنها اختصاص يافته است، مى‌نويسد: «در برنامه‌ريزى مراكز سياست‌گذارى آمريكا براى ايجاد نظامهاى آموزشى در ديگر كشورها دو دوره متفاوت ابتدايى و محدود و تعليمات حرفه‌اى براى نخبگان يا تحصيل‌كرده‌هاى دانشگاهى پيش‌بينى شده است.»[٢]

رهبر فرزانه انقلاب در اين زمينه مى‌فرمايد:

امروز، تلاش تبليغى و فرهنگى گسترده‌اى از سوى دشمنان به كار مى‌رود تا مايه اصلى استقلال و سربلندى و پيشرفت كشور را كه همان ايمان و اعتقاد به اصول انقلاب است در ذهن و عمل جوانان بزدايند. همه جهانيان مى‌دانند كه شكست تاريخى جبهه استكبار در مقابل انقلاب اسلامى از ايمان صادقانه جوانان نشأت گرفته‌است و دشمن با هزار زبان و هزار سليقه به تهاجم بر اين سنگر استوار دست زده است.[٣]

٢. ٢. خواص دنياطلب‌

نخبگان فكرى و فرهنگى كه قدرت تأثيرگذارى بر جريانات سياسى، اجتماعى و فرهنگى جوامع را دارند، همان‌گونه كه مى‌توانند تأثير مثبت در پيشرفت و تعالى يك ملت داشته باشند، به همان ميزان و شايد بيشتر مى‌توانند در وابستگى و انحراف يك ملت نقش منفى ايفا كنند. اين تأثيرات مثبت و منفى در طى تاريخ حيات بشرى به وضوح قابل مشاهده است. در فرهنگ دينى از «خواص پيرو باطل» به عنوان يك آفت و از «خواص مثبت» با عنوان «اهل بصر»، «اولياء الله»- كه سبب هدايت خلق‌اند و قدرت شناخت و جلوگيرى از

[١] - براى مطالعه بيشتر رجوع كنيد: حكومت مسلمانان در اروپا، اندلس سرزمين خاطره‌ها- غروب آفتاب در اندلس، طنطاوى، دفتر انتشارات اسلامى، وابسته به جامعه مدرسين، ص ٤٩.

[٢] همان: ص ٢٩.

[٣] - راهبردهاى ولايت، مجموعه سخنرانى‌هاى مقام معظم رهبرى، ج ٣، ص ٨٣.