بركت الهى- منتفع مى‌سازد. به عنوان نمونه و بنا به روايات؛ زمين در عصر مهدوى با لطف الهى از هرگونه جور و ستمى تطهير مى‌شود و با نور الهى روشن و درخشان مى‌گردد.

امام رضا (عليه‌السلام) در تأييد مراتب فوق مى‌فرمايند:

«يطهر الله به الارض من كل جور و يقدّسها من كل ظلم ... فاذا خرج، اشرقت الارض بنور ربها و وضع ميزان العدل بين الناس فلايظلم احدا احدا و هو الذي تطوي له الارض‌؛ خداوند به واسطه او، زمين را از هر گونه جور و ظلم تطهير و منزه مى‌نمايد. پس هنگامى كه وى (حضرت مهدى) خروج كند، زمين با نور پروردگار، نورانى مى‌شود و ترازوى عدالت در ميان مردم حكم‌فرما مى‌گردد. پس از آن، ديگر احدى به احد ديگر ظلم نمى‌كند و او كسى است كه زمين برايش در نورديده مى‌شود.»[١]

پيامبراكرم (ص) در فرازى زيبا، خشنودى كليه موجودات انسانى و غيرانسانى را از حكومت جهانى حضرت مهدى با عبارت «

يرضي عنه ساكني الارض والسماء

» بيان فرموده‌اند و در بيانى ديگر، حكومت مزبور را مايه رفاه و فرح و شادمانى كليه موجودات به شمار مى‌آورد: «

فيفرح به اهل السماء و اهل الارض والطير والوحوش والحيتان في البحر

؛[٢] ساكنان آسمان و مردم زمين، پرندگان، درندگان و ماهيان دريا، همه در سايه لطف و حكومت او شادمان و فرحناك هستند». بسيار بديهى است كه اين شادمانى بدون تصوّر رعايت آرمانى حقوق كليه جانداران و حفظ حقوق و رعايت محيط زيست آنها در دين‌سالارى سپهرى مهدوى قابل تحقق و ميسر نيست و با تأملى كوتاه در روايات مختص به عصر ظهور به خوبى فهميده مى‌شود كه فضاى زيستى و موجودات ساكن در اين قلمرو، در نهايت كمال از مواهب حكومت حضرت مهدى (عج) برخوردار مى‌گردد و طعم آسايش، آرامش و حيات طيبه مبتنى بر عدالت را مى‌چشد.

٧- برخوردارى از بالاترين حد مشروعيت (حقانيت، مقبوليت، قانونيت)

دين‌سالارى احياگر مهدوى كه با پرچم ايمان و عدالت صورت مى‌پذيرد، در نهايت‌

[١] - بحارالا نوار، ج ٥٢، ص ٣٢١، روايت ٢٩، باب ٢٧.

[٢] - صافى گلپايگانى، منتخب الاثر، پيشين، ص ٤٧٢، ب ٣، ح ٣.