يكى از آسيب‌هاى مهمى كه نظام مردمسالار دينى را تهديد مى‌كند، ترك فريضه امر به معروف و نهى از منكر در حوزه امور اجتماعى است. قرآن جامعه مطلوب و نمونه‌را جامعه‌اى مى‌داند كه در آن امر به معروف و نهى از منكر اجرا مى‌شود:

«كنتم خيرَ أمةٍ أُخرجت للناس تأمرون بالمعروف و تنهون عن المنكر و تؤمنون بالله؛ شما بهترين امتى هستيد كه براى انسان‌ها پديدار شده‌ايد، به كار پسنديده فرمان مى‌دهيد و از كار ناپسند بازمى‌داريد و به خدا ايمان داريد».[٣]

رسول اكرمصلى الله عليه و آله و سلم ترك امر به معروف و نهى از منكر را سبب از بين رفتن بركات در جامعه اسلامى و تسلط ستمگران مى‌داند و مى‌فرمايد:

«لا تزال أمتي بخير ما إمروا بالمعروف و نهو عن المنكر و تعاونوا علي البرّ فاذا لم يفعلوا ذلك نزعت منهم البركات و سلّط بعضهم علي بعض ولم يكن لهم ناصرٌ في الارض و لا في السماء».[٤]

قلمرو اين واجب الهى منحصر به گناهان فردى و شخصى نيست، بلكه عموم و اطلاق آن همه گونه مفسده و خير اجتماعى و فردى را شامل مى‌شود. امر به معروف درحوزه امور اجتماعى از اهميت بيشترى برخوردار است، به گونه‌اى كه شخصيت برجسته‌اى مانند امام‌

[١] - حديث ولايت، ص ٢٢١.

[٢] - روزنامه كيهان: ٢٩ آبان ١٣٧٩.

[٣] - آل‌عمران: ١١٠.

[٤] - الحرالعاملى، محمد بن الحسن، وسايل الشيعه، ج ١١، بيروت: دارااحيا الثرات العربى، ص ٣٩٨.