از اين‌رو گفتار حاضر ضمن تجزيه و تحليل نارسايى‌هاى دموكراسى و با توجه به واقعيت وجودى انسان و نيازهاى مادى و معنوى او و نيز آگاهى تام و تمام خداوند نسبت به اين نيازها، ثابت كرده است كه چنان دستورات و رهنمودهاى بارى تعالى و انبيا و اوصيا او در مديريت سياسى جامعه مدنظر واقع شود نظامى الهى- مردمى تحقق خواهد يافت كه در آن اخلاق و سياست به هم آميخته و مصالح و منافع انسان در كنار هم مورد توجه قرار خواهد گرفت.

اين نظام كه عنوان «مردمسالارى دينى» برازنده آن مى‌باشد از يك سو تمام كاركردهاى مثبت دموكراسى غربى را با خود خواهد داشت و از سوى ديگر تا حد زيادى از نارسايى‌ها و ضعفهاى مردمسالارى ليبرال در امان خواهد ماند.