به‌عنوان پوياترين نظام توليدى كه تاكنون تاريخ بشر به خود ديده است، شكل گرفت. اروپايى‌ها در دوره رنسانس دورانى از تاريخ گذشته خود را كه به سده‌هاى ميانه شهرت داشت به شدت مورد نقد و بعضاً مورد نفى قرار دادند. بسيارى از سنت‌هاى فكرى، فرهنگى و دينى دوره‌هاى سده‌هاى ميانه مورد نقد و بازنگرى قرار گرفت. عصر رنسانس با حركت تازه‌اى در حوزه آموزه‌ها و سلوك‌هاى دينى دنبال شد كه به جنبش «اصلاحات دينى» شهرت يافته است. طى اين تحولات، مذهب تازه‌اى با عنوان مذهب پروتستان شكل گرفت كه به دليل تغييرى كه در روحيه مؤمنان مسيحى ايجاد كرد آنها را به مسير تازه‌اى در فعاليت اقتصادى، اجتماعى و سياسى سوق داد. پيامدهاى اين جنبش و تحول در نگرش مردم اروپا و امريكا، فضاى عمومى اين جوامع را براى پذيرش آنچه كه به اصول و سلوك زندگى دموكراتيك و بناى نظام‌هاى سياسى كه به دموكراسى معروف شده است آماده كرد. اگر نظام سرمايه‌دارى ساختارهاى اقتصادى و اجتماعى را تغيير داد همساز با آن جنبش پروتستانى ساختارهاى ذهنى مردم را دگرگون كرد و همه اينها شرايط را براى پيدايش و ظهور نمادها و بنيادهاى جديد سياسى‌اى نظير ليبرال دموكراسى فراهم آورد.

لذا ليبرال دموكراسى مفهوم مدرن و مركب از دو مفهوم ليبراليسم و دموكراسى است كه بر دموكراسى نوين و معاصر غربى دلالت دارد كه ما ضمن توضيح بسترها و زمينه‌هاى ليبرال دموكراسى نظير: اومانيسم، سكولاريسم، اصلاحات دينى و شاخصه‌هاى و معرف‌هاى نظريه ليبرال دموكراسى را به‌دست خواهيم داد؛

ب/ ١. مؤلفه ليبراليسم؛

ليبراليسم در زبان ايتاليايى از كلمه ليبرو[١] به معناى «انسان آزاد» و ليبرتاس‌[٢] كه ريشه در زبان لاتين دارد، به معناى «آزاد» گرفته شده است. نحله فكرى ليبراليسم با ابعاد سه‌گانه سياسى، اقتصادى و اجتماعى، در قرن بيستم تحولات و تأثيرات بسيارى را به دنبال آورد.

[١] -Libero .

[٢] -Libertas .