تلاش متفكران و انديشمندان براى طراحى بهترين نظام حكومتى براى بشر به قرنها پيش باز مى‌گردد. در طول تاريخ انسانها انواع نظام سياسى را بر مبناى حكومت فردى، گروهى و جمعى تجربه كرده‌اند. با اين حال به نظر مى‌رسد در عصر حاضر نظامهاى سياسى مبتنى بر اصول مردمسالارى (دموكراسى) در انواع و اقسام مختلف آن به مهم‌ترين و پذيرفته‌ترين نوع نظام سياسى در جهان تبديل شده‌اند. در طول سده بيستم اكثر بديلهاى نظام مردمسالارى نظير سلطنت متمركز، اشرافيت موروثى، فاشيسم، نازيسم، كمونيسم و ... يا ناپديد شده‌اند يا مشروعيت خود را از دست داده‌اند. به اين ترتيب امروزه در آغاز سده ٢١ ميلادى، مردمسالارى رايج‌ترين نوع نظام سياسى در جهان است.

به دنبال پيروزى انقلاب اسلامى در ايران و برپايى رژيم «جمهورى اسلامى» نوع جديد و بى‌سابقه‌اى از مردمسالارى، پا به عرصه وجود گذاشت كه بر مبناى اصول اسلام استوار است. برپايى اين نظام نوپا كه در تقابل با انديشه سكولاريسم و غيردينى حاكم بر جهان‌

[١] - محقق و پژوهشگر انديشه سياسى.