بر مبناى همين سيره علوى در روايات آمده است كه امام عصر (عج)، در آن حيات طيبه موعود؛ خود به تعليم و تفسير واقعيت‌هاى قرآن به مردم همت مى‌گمارد و بواطن نامكشوف اين مصحف شريف را براى آنها تشريح مى‌كند و واضح است كه بر پايى چنين دانشگاه همگانى نه تنها به معناى دخالت در زندگى خصوصى و آزادى استقلال اعتقادى مردم نيست بلكه بالندگى و شكوفاى كليت افراد و اجتماع را سبب مى‌شود، ضمن اينكه در حيات طيبه مهدوى هر گونه تجاوز نابجا به حقوق عمومى و خصوصى مردم به شدت نفى مى‌شود. به عنوان نمونه، در آن عصر، حتى اشراف بر يك منزل يا ريزش آب از ناودان‌هاى منازل به محيط عمومى و يا اشراف مسجد به خانه‌هاى مردم و يا ساخته شدن بخشى از يك بنا در راه‌هاى عمومى با برخورد حكومت روبه‌رو خواهد شد و اين موارد ولو با تخريب مسجد برطرف مى‌گردد. در اين مورد در كتاب ارشاد، ابوبصير در حديثى طولانى از امام صادق (عليه‌السلام) روايت نموده است كه مى‌فرمايند:

«هنگامى كه قائم ما قيام كند، چهار مسجد را در كوفه منهدم مى‌كند و هيچ مسجد مشرفى را نمى‌گذارد جز اينكه كنگره و اشراف آن را خراب مى‌كند و به حال ساده و بدون اشراف مى‌گذارد. شاهراه‌ها را توسعه مى‌دهد، هر گوشه‌اى از خانه‌ها را كه واقع در راه عمومى است اصلاح مى‌كند، و ناودان‌ها را كه مشرف به راه مردم است بر مى‌دارد. هر بدعتى را برطرف مى‌سازد و هر سنتى را باقى مى‌گذارد ....»[٣]

[١] - نهج البلاغه، ترجمه وشرح سيد على نقى فيض الاسلام،( بى‌جا)،( بى‌نا) ن ١٣٩٢. ق، نامه ٤٥، بند ٢، ص ٩٦٦.

[٢] - عبدالواحد التميمى الامدى، شرح غررالحكم و دررالكلم، ج ٤، بيروت؛ موسسه الاعلمى للمطبوعات، ١٤٠٧، ص ٣١٨.

[٣] - مجلسى، مهدى موعود، پيشين، ص ١١٢١.