مشروعيت و رضايت عمومى صورت مى‌گيرد و با پذيرش همگانى همه ساكنان زمين و آسمان‌و حتى حيوانات و جنبندگان عالم هستى تحقق مى‌يابد و همه با مباهات و خشنودى به آن تن مى‌دهند. در اين ميان، فرقى ميان اديان، نژادها، قوميتها و هويتهاى گوناگون مردم گيتى نيست؛ چرا كه نهضت مهدوى، حركتى جهان‌گستر و عالم شمول براى نجات و رستگارى همه بشريت است. بديهى است عدالت گسترى حضرت مهدى (عج)، خود زمينه‌هاى تقويت و پايندگى مشروعيت حكومت ايشان و جذب دلهاى بيشتر مردم را به دنبال خواهد داشت.

دين‌سالارى مهدوى حكومتى ولايى است كه مشروعيت آن از ولايت و مشيت خداوند سرچشمه مى‌گيرد و در عين واقعيت، داراى عالى‌ترين حد كمال است، برخلاف حكومتهاى امروزى بشر و نظام ليبرال دموكراسى كه منشأ مشروعيت آنها خدايى نيست و يا مشروعيتى ناقص و كاذب و نوعاً محصول دماگوژى يا عوام فريبى و دستكارى افكار دارند، براين اساس، هيچ يك از حكومتهاى بشرى مشروعيت دينى ندارند، اما حكومت ولايى كه از ولايت و مشيت خداوند سرچشمه مى‌گيرد، از چنين مشروعيتى برخوردار است، زيرا خداوند، آفريدگار و مالك انسان و جهان است و بالذات حقّ تصرف در امور بندگان خود را دارد.

با اين توضيحات و بنابر روايات مى توان استنتاج كرد كه دين‌سالارى مهدوى مورد رضايت همه اهل عالم، ملل و نحل مختلف و نظامهاى سياسى گوناگون مى‌باشد و از نگاه آنها داراى سه درجه مشروعيت كامل؛ يعنى مقبوليت، قانونيت و حقانيت است.

٨- برترى خواست الهى بر خواست و نظر اكثريت‌

همانطور كه بيان شد؛ يكى از اصلى‌ترين شعارهاى ليبرال دموكراسى، حكومت اكثريت و تجميع خواست اكثريت و پاسخ به آنها در قالب نظريه قرارداد اجتماعى است، اما در آموزه مهدويت يا دين‌سالارى مهدوى همانند مردمسالارى دينى ضمن اعتقاد به ضرورت كسب رضايت عامه، اين باور نظرى و عملى وجود دارد كه همواره خواست اكثريت، كاشف از حق نيست، همان‌گونه كه عنايت به ديدگاه‌ها و بيانات امام على (عليه‌السلام) در اين زمينه‌