مجموعه مقالات دومين همايش مردمسالارى دينى - جمعى از نويسندگان - الصفحة ١٢٠
است كه از عقايد مشترك و تشكيلات منظم برخوردارند و با پشتيبانى مردم براى به دست آوردن قدرت سياسى از راههاى قانونى مبارزه مىكنند. از آنجا كه در حكومت مهدوى همه با رضايت كامل و افتخار اين حكومت را پذيرفته و به شهروندى آن تن دادهاند، اساساً مبارزهاى عليه حكومت وجود نخواهد داشت، تا حزبى بخواهد آن را نمايندگى كند.
علاوه بر آن، چنين حكومتى بر اساس تعاريفى كه از عدالت سياسى ارائه كرديم، زمينههاى مشاركت واقعى شهروندان را در همه امور حكومت فراهم مىكند و مشاركت آنها را بر اساس ميزان اهليت، كاردانى و استحقاقشان مىپذيرد و از چنين افرادى در اداره جامعه با آغوش باز استقبال مىكند.
قابل ذكر است در دينسالارى مهدوى؛ حزبالله كه همان امت واحده است، جاى احزاب متفرق را مىگيرد و همه مردم در حزبى واحد كه همان تشكل اصلى مؤمنين است عضو مىشوند و مجدداً امت واحده قرآنى با حيات طيبه محقق مىشود. البته به نظر مىرسد در صورت بقاى گروهها و احزاب متعدد سياسى در عصر ظهور، تعاملات انسانى و اسلامى و نه رقابتهاى كاذب و سياستهاى ماكياوليستى ميان آنها حاكم باشد و همه آنها آرمانهاى واحدى را از راههاى متنوع دنبال مىنمايند.
١٦- سيره گفتمانى و احتجاجى واقعى با اديان و اقليتها
بر مبناى آنچه كه از روايات بر مىآيد، در دينسالارى مهدوى، اگرچه حضرت مهدى بدون هيچ تعارفى همه موحدان و غيرموحدان و پيروان ساير اديان را به پيروى از اسلام و تعاليم نجاتبخش آن با قاطعيت تكليف مىكند، اين به معناى اجبار صرف عقيدتى ايشان به پذيرش مطلق آيين اسلام نيست بلكه محور كار حضرت مهدى- همانطور كه از نامشان نيز مىآيد- هدايت جامعه بشرى است و بديهى است اصل و اساس هدايت مىبايستى مبتنى بر اقناع باشد. روايات نيز دال بر اين مطلب است كه حضرت از همان ابتداى ظهور، كتابهاى بدون تحريف زبور، تورات، انجيل و ... را پيدا مىكند و بر اساس نسخ اصل آنها با اهل كتاب محاجه، استدلال و گفتگو مىكند و بر آن اساس بر آنها حكم مىراند تا آنكه