هر چند شيوه‌هاى مديريتى مطرح در نظامهاى دموكراتيك جهان تا حدّ زيادى از خودكامگى‌هاى حكومتهاى استبدادى جلوگيرى نموده و دامنه استبداد ديكتاتوران را محدود ساخته است لكن نبايد پنداشت كه اولًا چنين نظامهايى خالى از ضعف و نارسايى‌هاى جدى هستند و ثانياً بايد دانست كه راهكارهاى ارائه شده در اينگونه سيستمهاى حكومتى، وحى منزل نيستند تا نتوان از چهارچوب ارائه شده توسط آنها خارج گرديده و طرحى نو و كاملتر به جهان بشريت عرضه داشت.

به همين دليل جستار حاضر بر آن است تا با استفاده از نظرات انديشمندان حوزه سياست و حقوق، نارسايى‌هاى دموكراسى ليبرال را به اختصار تبيين نموده و با تشريح ويژگى‌هاى ساختارى «مردمسالارى دينى»، نشان دهد كه در اين نظام با توجه به اتكاى آن به آموزه‌هاى دينى و سنت‌هاى عملى معصومين عليهم‌السلام از يك‌سو سهم اخلاق و سياست به‌گونه‌اى عادلانه مدنظر قرار مى‌گيرد و از سوى ديگر ضمن بهره‌مندى از آثار مثبت دموكراسى، تا حد بسيار بالايى از آفتها و كاستى‌هاى آن در امان خواهيم ماند. بدين منظور با استفاده از روش تحقيق كتابخانه‌اى و تجزيه و تحليل گفته‌هاى صاحب‌نظران، ابتدا

[١] - عضو هيأت علمى دانشگاه آزاد اسلامى واحد شيراز.