به دنبال اين سياست مقامات امريكاى در ژوئن ٢٠٠٥ (خرداد ١٣٨٤) سومين اجلاس جهانى «امريكا و جهان اسلام» كه در اوايل ٢٠٠٥ در دوحه قطر برگزار شد، تأكيد كردند كه امريكا در حال بررسى است تا شركت برخى از گروه‌هاى اسلام‌گرا نظير گروه فلسطينى حماس و گروه لبنانى حزب‌الله را در روند سياسى كشورهايشان البته در صورتى‌كه به «قوانين بازى» دموكراتيك احترام گذارند بپذيرد.

در اين نشست هيأت‌هاى ٣٥ كشور و بيش از ١٥٠ شخصيت از جمله برخى از رهبران برجسته اسلامى شركت داشتند. در ميان سخنرانان مارتين اينديك سفير سابق و قائم مقام وزير خارجه امريكا، انورابراهيم معاون نخست وزير سابق مالزى، صادق المهدى، نخست وزير سابق سودان و ... حضور داشتند.

طبق گزارش «اسلام آنلاين» اسكات كارپينتر معاون وقت وزير امور خارجه امريكا در امور دموكراسى و حقوق بشر ابراز داشت كه امريكا هيچ گونه مخالفتى با حكومت‌هاى اسلامى ندارد.

وى دليل اين مدعى را انتخابات عراق دانست كه: «در انتخابات عراق مداخله نكرديم» شخصى كه به عنوان نخست وزير انتخاب شده يك اسلام‌گرا است. او به ابراهيم جعفرى نخست وزير وقت عراق اشاره كرد.

اين در حالى بود كه بسيارى از گروه‌هاى اسلامى ضمن رد ادعاهاى مقامات امريكايى پيش‌بينى پيروزى اسلام‌گرايان در هر انتخابات آزاد و دموكراتيك را دارند.

اسماء التميمى رئيس مؤسسه تفكر سياسى- اسلامى لندن اظهارنظر مقامات امريكا را ناشى از واقعيت كشورهاى اسلامى دانست كه در جهان اسلام جنبش‌هايى كه از حمايت مردمى بيشترى برخوردارند، آنهايى مى‌باشند كه اسلام سياسى را معرفى مى‌كنند و از طريق روش‌هاى صلح‌آميز درصدد اعمال ارزش‌هاى اسلامى به سياست دولتى هستند.[١]

امريكا در عراق درس مهمى آموخت. پس از سقوط رژيم صدام حسين، مقامات‌

[١] - همان، ج ٢١، ص ٤٧.