همه مردم جهان و عالم گير شدن آن، ديگر هيچ مرزى ميان مردم وجود نخواهد داشت. از اين رو، گستره روابط سياسى نيز محدود به مرزهاى ملى نيست و انسان‌ها دغدغه‌هاى مشتركى دارند و در سختى‌ها و ناملايمات، هم پيكر و در كنار هم خواهند بود. زندگى سياسى، ديگر نه معطوف به كسب منافع جمعى- گروهى يا نژادى و حتى ملى، بلكه در راستاى سعادت بشريت و صلاح و اصلاح همه انسان‌ها خواهد بود. محور اين جامعه، خدا و احكام خداست و تعاليم اسلامى براى اداره جامعه جهانى كافى است، اين در حالى است كه در ليبرال دموكراسى محور و مبانى اصلى، قراردادها، قوانين موضوعه و تمايلات بشرى، الحاد و حاكميّت سكولاريسم است و عنان اين مكتب و نظام سياسى در كف بى‌كفايت سرمايه‌دارى استيلا طلب قرار دارد.

٤- امام معصوم و انسان كامل در رأس حكومت‌

در دين‌سالارى سپهرى، حضرت مهدى (عج) به عنوان مظهر انسان كامل، عالى‌ترين و عادلانه‌ترين نوع مديريت را عرضه مى‌كند. پيشرفت‌ها در عصر ظهور، معلول عواملى است كه يكى از آنها وجود رهبرى معصوم، پاك و منزه از هر نوع عيب و نقص (احساسات حيوانى، خشم، غضب بى‌جا، شهوت، كبر و غرور و خودخواهى) است. او فقط وابسته به خداست و بر خلاف نظامهاى سياسى ملى و سلطه‌طلب موجود به همه ملتها، جمعيت‌ها و نژادها با چشم مهربانى و برابرى نگاه مى‌كند و فرقى بين اقوام، نژادها و مليت‌ها نمى‌گذارد و به همه با ديد يكسان مى‌نگرد.

بدين ترتيب؛ دين‌سالارى سپهرى مهدوى از تمام جهات با حكومتهاى موجود در عالم فرق دارد. حاكم، نوع حكومت، قوانين و نظامات جارى در آن، هيچ شباهتى با حكومتهاى موجود در عالم ندارد، نوع حكومتش الهى و بر مبناى ايمان به خداى يگانه و توحيد خالص است و هدفش متحد كردن اقوام و ملتها، برداشتن ديوارهاى امتيازات و اعتبارات بيهوده، برقرار كردن توحيد كلمه، ايجاد همكارى و ارتباط بين مردم است. حاكم آن نيز امام معصوم، احياكننده شريعت نبوى و مجرى قوانين اسلامى و دستورهاى الهى است.