«در اين آيه خداوند به جامعه مسلمانان دستور صريح مى‌دهد كه بر مبناى ايمان و گرايش به ريسمان الهى متحد و متفق باشند و از تفرقه و تشتت بپرهيزند. چون نتيجه اختلاف و تفرقه باعث تضعيف مسلمانان و از بين رفتن ابهت آنهاست».

در ادامه قرآن مى‌فرمايد:

«و أَطيعُوااللهَ و رَسُولَهُ ولاتنازعُوا فَتَفْشَلُوا و تَذْهَبَ ريحُكُم و اصْبِروا انّ اللهَ مع الصابرين‌[٢] و از خدا و پيامبرش اطاعت كنيد و با هم نزاع مكنيد كه سست شويد و مهابت شما از بين برود و شكيبايى پيشه كنيد كه خدا با شكيبايان است».[٣]

علامه طباطبايى (ره) مى‌نويسد:

مقصود آيه (٤٦ انفال) اين است كه بفرمايد، اجتماعى كه با دلهاى مختلف و هدفهاى گوناگون و هوا و هوس‌هاى مختلف تشكيل شود و با در نظر گرفتن اينكه راهنماهاى چنين اجتماعى واحد نيست، تا جامعه را به سوى هدفى واحد سوق دهند، بلكه راهنماى اين جامعه به خاطر اختلاف اميال شخصى و تحكمات بيهوده فردى، متعدد است، لذا به سوى هدفهاى مختلف دعوت مى‌كنند و همين امر، شديدترين اختلافات را پديد مى‌آورد و كارشان به تنازع مى‌كشد و همواره به قتال و نزاع مشغول و فنا تهديدشان مى‌كند.[٤]

بيان حضرت على (عليه‌السلام) در خطبه قاصعه نيز به اجتناب از تفرق و تشتت ملت اشاره مى‌كند تا جامعه به آسيب تفرقه دچار نشود. ايشان پس از بيان اينكه تاريخ به منزله يك منبع شناخت تجربى داراى ضابطه و قانون است و سنت هاى غيرقابل تغييرى بر آن جارى‌

[١] - آل عمران: ١٠٣.

[٢] - انفال: ٤٦.

[٣] - در تفسير اين آيه آورده‌اند: از اختلاف كلمه بپرهيزيد« فتفشلوا» جواب نهى است؛ يعنى اختلاف اثرش سستى، ناتوانى و ضعف است و نتيجه آن از بين رفتن دولت، عزت و قدرت شما است. ر. ك شبر، عبدالله، تفسير شبر، دارالاسوه، ٢٨٨: ١٤٢١.

[٤] - تفسيرالميزان: ص ٢٧٠- ٢٧٢.