اشتغال: داشتن كار مناسب و شغل پايدار در دوره جوانى؛ احساس بى‌نيازى، عزت نفس و اعتماد را در جوانان زنده مى‌كند و برعكس بيكارى به ويژه در سنين جوانى منشأ بسيارى از ضعفها و مفاسد مى‌باشد. عدم تخليه معقول و منطقى انرژى متراكم جوانان باعث پيدايش تنش‌هاى فردى و اجتماعى و احساس پوچى در آنان مى‌شود. پژوهش‌ها نشان مى‌دهد كه اكثريت بزهكاران را بيكاران تشكيل مى‌دهند. دبير شوراى عالى جوانان به استناد يك نظرسنجى اعلام كرده است ٥٣ درصد جوانان اشتغال را و ٣٦ درصد آنها ازدواج را بزرگ‌ترين مشكل خويش مى‌دانند.[١]

اسلام با تشويق مردم به كار و فعاليت درصدد جلوگيرى از پيدايش آسيب اجتماعى و فرهنگى در جامعه است. انس‌بن مالك مى‌گويد: موقعى كه رسول اكرم (صلى الله‌عليه وآله‌وسلم) از جنگ تبوك مراجعت مى‌كرد، فردى به نام سعد از انصار به استقبال آمد. حضرت با او مصافحه كرد و دست سعد را زبر و خشن ديد. فرمود چه صدمه و آسيبى به دستت رسيده است؟ عرض كرد: يا رسول الله (صلى‌الله عليه وآله‌وسلم) من باطناب آب مى‌كشم با بيل روى زمين كار مى‌كنم و درآمدم را خرج معاش خانوده‌ام مى‌نمايم. رسول اكرمصلى الله عليه و آله و سلم دست او را بوسيد و فرمود اين دستى است كه آتش با آن تماس پيدا نمى‌كند.[٢]

با توجه به اهميت آسيب اجتماعى كه سرانجام به ناهنجارى‌هاى فرهنگى مى‌انجامد، مقام معظم رهبرى سال ١٣٨٠ شمسى را سال اشتغال مولد ناميدند و فرمودند:

در زمينه مسائل كشور و به خصوص در زمينه مسائل اقتصادى توجه به اشتغال جوانان و جهت‌گيرى فكرى و روحى و فرهنگى جوانان خيلى مهم است، امروز عمده مخاطبان ما در كشور جوانان هستند.[٣]

[١] - همان: ص ٦٨.

[٢] - ابن اثير، اسدالغابه، بيروت: دارالاندلس، ج ٢، بى تا، ص ٢٦٩.

[٣] - طهماسبى، احمد، رهبرى و جوان، قم: ياقوت، ١٣٨١، ص ١٩.