حضرت على (عليه‌السلام) ناامنى را منزلگاه شيطان و كشتگاه فتنه مى‌داند، از اين رو به ابن‌عباس مأموريت مى‌دهد كه آرامش را در شهر بصره برقراركند و دل‌هاى ترسيده را ايمنى بخشد.

«وَ اعْلَمْ أَنّ البَصُرَهَ مَهْبِطَ ابليسَ وَ مَغْرِسُ الفِتَنْ، فَحادِثْ أَهْلَها بالْاحْسَانِ الَيْهِم وَ احْلُلْ عُقْدَةُ الخَوْفِ عَنْ قُلُوبِهِم‌؛ اى پسر عباس بدان كه بصره شيطان را منزلگه است و فتنه‌ها را كشتگه پس بصيريان را به نيكى كردن شيوه‌اى نو بنماى و گره ترس را از دلهايشان بگشاى».[٣]

ايشان خطاب به مالك اشتر مى‌فرمايد:

«ولاتَدْفَعَنَّ صُلحاً دَعَاك اليه عَدُوُّكِ و لِلّه فيه رِضيً، فانّ في الصُّلحَ دَعَةً لِجنُودِكَ وراحةً من هُمُومِك و أمْناً لِبلادِكَ ...؛ صلحى را كه رضايت خدا در آن است و از جانب دشمن پيشنهاد گرديده، رد مكن كه آسايش رزمندگان، آرامش خود و امنيت كشور در صلح تأمين مى شود».[٤]

از نظر اميرالمؤمنين (عليه‌السلام) قواى مسلح به دليل تأمين امنيت و عزت دين و مسلمين اهميت خاصى دارند، از اين رو خطاب به مالك مى‌گويد:

«فالجُنُودُ بأذْنِ اللهِ حُصُونُ الرَّعْيّه و زِينُ الوُلاةِ و عِزُّ الدّين و سُبُلُ الأمن‌؛ پس لشكريان به اذن خدا، دژهاى مردم، زينت ولايت و مايه عزت دين و راه رسيدن به امنيت هستند».[٥]

امام خمينى (ره) نيز عدم امنيت را آسيب و زمينه‌اى براى دخالت بيگانگان مى‌داند:

[١] - متأسفانه امروزه جوامع اسلامى به دليل بى‌تقوايى، حسادت، تنگ‌نظرى و دخالتهاى بى‌مورد در زندگى يكديگر آرامش لازم را ندارند.

[٢] -\i هُو الذّي لاإلهَ الّا هُو المَلِكُ القُدّوس السَّلامُ المُؤمِن‌\E.

[٣] - نهج‌البلاغه: نامه ١٨.

[٤] - همان: نامه ٥٣.

[٥] - همان.