مردمسالارى دينى مدعى عرضه تفسير نوينى از اسلام و نوع جديدى از دموكراسى است. نظريه مردمسالارى دينى در قالب كلى نظريه اسلام سياسى قرار مى‌گيرد و نو بودن آن در دو نكته است: اول اينكه، قائل به اسلام سياسى و اسلام حكومتى است؛ يعنى معتقد است اسلام در زمينه مسائل سياسى و اجتماعى مرجعيت دارد و در همه سطوح از قانونگذارى تا اجرايى‌سازى قوانين بايد دين و وحى به نحو تام و كامل مورد توجه قرار بگيرد و از اين جهت در مقابل نظريه اسلام سنتى قرار مى‌گيرد كه بر تمايز حوزه نفوذ سلطان و عالم و حكومت و شريعت تأكيد دارد. دوم اينكه، نظريه مردمسالارى دينى برداشتى جديد از دموكراسى ارائه مى‌دهد كه در آن دين با سياست و حكومت جمع مى‌شود و اساساً در چنين حكومتى دينى‌ترين افراد موظف به تصدى دنيايى‌ترين مناصب مى‌شوند كه چگونگى چنين تأليف و برداشتى به نوع فهم ايشان از دين برمى‌گردد و از اين جهت نظريه مردمسالارى دينى در مقابل نظريه ليبرال و دموكراسى قرار مى‌گيرد كه مفروض اصلى آن تفكيك حوزه سياست و دين است.

[١] - عضو هيئت علمى دانشگاه پيام نور.