گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٨٥ - ٧/ ٢٦ سخنرانى امام عليه السلام براى ياران خود و ياران حر
هدايت كرد! اگر دنيا براى ما باقى بود و ما در آن، جاودانه مىبوديم، همراهى با تو را بر ماندن در دنيا ترجيح مىداديم.
آن گاه، هلال بن نافع بَجَلى برخاست و گفت: به خدا سوگند، ما ملاقات پروردگارمان را ناخوش نمىداريم. ما بر نيّتها و بينشهاى خود، استواريم. آن را كه تو را دوست بدارد، دوست مىداريم و آن را كه تو را دشمن بدارد، دشمن مىداريم.
بُرَير بن حُصَين برخاست و گفت: به خدا سوگند- اى پسر پيامبر- خداوند بر ما منّت نهاده كه در سپاه تو نبرد كنيم و بدنهاى ما در راه تو، قطعه قطعه گردد، بِدان اميد كه جدّ تو در روز قيامت، شفيع ما باشد.[١]
٧/ ٢٦ سخنرانى امام عليه السلام براى ياران خود و ياران حُر
٢٥٣. تاريخ الطبرى- به نقل از عقبة بن ابى عَيزار-: حسين عليه السلام در بَيَضه[٢] براى ياران خويش و ياران حُر، سخنرانى كرد. نخست حمد و سپاس خدا را به جا آورد و سپس فرمود:
[١] دمع السجوم: ص ٢٠٢، هيئت و نجوم اسلامى: ج ٢ ص ٢٢٥- ٢٢٦.
[٢] لَمّا احيطَ بِالحُسَينِ بنِ عَلِيٍّ عليه السلام قالَ: مَا اسمُ هذِهِ الأَرضِ؟ قيلَ: كَربَلاءُ. فَقالَ: صَدَقَ النَّبِيُّ صلى اللَّه عليه و آله إنَّها أرضُ كَربٍ وبَلاءٍ ٢٦٦
( المعجم الكبير: ج ٣ ص ١٠٦ ح ٢٨١٢، العقد الفريد: ج ٣ ص ٣٦٥).