گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٦١ - ٤/ ١ على اكبر عليه السلام
شمشيرهايشان، او را تكّهتكّه كردند.
همچنين سليمان بن ابى راشد، از حُمَيد بن مسلم ازْدى برايم نقل كرد كه: در روز عاشورا، به گوش خود شنيدم كه حسين عليه السلام مىگويد: «خدا، بكشد كسانى را كه تو را كشتند، اى پسر عزيزم! چه گستاخ بودند در برابر [خداى] رحمان و بر هتك حرمتِ پيامبر! دنيا، پس از تو ويران باد!
و گويى هم اينك به زنى مىنگرم كه مانند خورشيدِ به گاه طلوع، به سرعت، بيرون دويده، ندا مىدهد: اى برادرم و فرزند برادرم!
در باره او پرسيدم. گفته شد: اين، زينب، فرزند فاطمه دختر پيامبر خدا صلى اللَّه عليه و آله است.
آن زن آمد تا خود را بر روى [پيكر] على اكبر عليه السلام انداخت. حسين عليه السلام نزد او آمد و دستش را گرفت و او را به خيمه، باز گردانْد. سپس، حسين عليه السلام به پسرش روى آورد و جوانان [خاندان] او نيز همراهش آمدند. حسين عليه السلام فرمود: «برادرتان را ببريد!»
آنان، او را از آن جايى كه بر زمين افتاده بود، بُردند و در خيمهاى نهادند كه جلوى آن مىجنگيدند.[١]
[١] ثُمَّ تَقَدَّمَ إخوَةُ الحُسَينِ عليه السلام عازِمينَ عَلى أن يُقتَلوا مِن دونِهِ.
فَأَوَّلُ مَن تَقَدَّمَ مِنهُم أبو بَكرِ بنُ عَلِيٍّ- وَاسمُهُ عَبدُ اللَّهِ، وامُّهُ لَيلى بِنتُ مَسعودِ بنِ خالِدِ بنِ رِبعِيِّ بنِ مُسلِمِ بنِ جَندَلِ بنِ نَهشَلِ بنِ دارِمٍ التَّميمِيَّةُ- فَبَرَزَ أبو بَكرٍ وهُوَ يَقولُ: ...
فَحَمَلَ عَلَيهِ زَحرُ بنُ قَيسٍ النَّخَعِيُّ فَقَتَلَهُ، وقيلَ: بَل رَماهُ عَبدُ اللَّهِ بنِ عُقبَةَ الغَنَوِيُّ فَقَتَلَهُ ٣٨٣
( مقتل الحسين عليه السلام، خوارزمى: ج ٢ ص ٢٨، الفتوح: ج ٥ ص ١١٢).