زبان گشوده است و پيامبران، به او بشارت داده‌اند و به اقرار به آنچه آورده، فرا خوانده‌اند و به تصديق او، ترغيب كرده‌اند؛ و [دليل اين همه،] سخن خداى متعال است كه: «او را كه نزد خود، در تورات و انجيل، مكتوب مى‌يابند. ايشان را امر به معروف و نهى از منكر مى‌كند و پاكى‌ها را بر ايشان، حلال، و خبيث‌ها را بر ايشان، حرام مى‌نمايد و سنگينى و بندهايى را كه بر ايشان بود، از آنان بر مى‌دارد»[١].

پس بر محمّد، فرستاده‌ات به سوى انس و جن و سَرور پيامبران برگزيده، و بر برادر و پسر عمويش- كه هيچ گاه و چشم بر هم زدنى، به تو شرك نورزيدند-، درود فرست، و نيز بر فاطمه زهرا، سَرور زنان جهانيان، و بر دو سَرور جوانان بهشتى، حسن و حسين؛ درودى ماندگار و جاودان، به عدد قطره‌هاى ريز باران و به وزن كوه‌ها و درّه‌ها تا هر زمان كه بر درختان، برگ مى‌رويد و شب و روز مى‌آيند و مى‌روند؛ و همچنين بر خاندان پاكش، امامان ره‌يافته، مدافعان دين:

وبَشَّرَتِ الأَنبِياءُ بِهِ، ودَعَت إلَى الإِقرارِ بِما جاءَ بِهِ، وحَثَّت عَلى تَصديقِهِ بِقَولِهِ تَعالى: «الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ يُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّباتِ وَ يُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبائِثَ وَ يَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الْأَغْلالَ الَّتِي كانَتْ عَلَيْهِمْ).

فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ رَسُولِكَ إلَى الثَّقَلَينِ، وسَيِّدِ الأَنبِياءِ المُصطَفَينَ، وعَلى أخيهِ وَابنِ عَمِّهِ اللَّذَينِ لَم يُشرِكا بِكَ طَرفَةَ عَينٍ أبَداً، وعَلى فاطِمَةَ الزَّهراءِ سَيِّدَةِ نِساءِ العالَمينَ، وعَلى سَيِّدَي شَبابِ أهلِ الجَنَّةِ الحَسَنِ وَالحُسَينِ، صَلاةً خالِدَةَ الدَّوامِ، عَدَدَ قَطرِ الرِّهامِ، وزِنَةَ الجِبالِ وَالآكامِ، ما أورَقَ السَّلامُ، وَاختَلَفَ الضِّياءُ وَالظَّلامُ، وعَلى آلِهِ الطّاهِرينَ، الأَئِمَّةِ المُهتَدينَ، الذّائِدينَ عَنِ الدّينِ،

[١] تاريخ الطبرى: ج ٥ ص ٣٦٩.