گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٩٣٢ - ١/ ١ تشويق به سوگوارى براى امام حسين عليه السلام
بر آن گونههايى كه به سوى قبر ابا عبد اللَّه الحسين عليه السلام در رفت و آمدند، رحم كن و بر آن چشمهايى كه اشكشان از سرِ دلسوزى بر ما روان شده، رحم كن و بر آن دلهايى كه براى ما بىتاب شده و سوختهاند، رحم نما و بر شيونهايى كه براى ما بلند گرديدهاند، رحم آور.
خداوندا! اين جانها و اين بدنها را به تو مىسپارم تا آنان را در روز تشنگى، در كنار حوض [كوثر] در يابيم».
او همچنان در حال سجده بود و اين دعا را زمزمه مىكرد.[١]
٧٦٤. ثواب الأعمال- به نقل از محمّد بن سِنان، از برخى راويان شيعه، از امام صادق عليه السلام-: پيامبر خدا عليه السلام فرمود: «وقتى روز قيامت مىشود، خيمهاى از نور براى فاطمه بر پا مىگردد و حسين، سر [بُريده] خود را پيشاپيشِ دست او مىآورد و وقتى فاطمه آن را مىبيند، نالهاى بلند، سر مىدهد و كسى از فرشتگان مقرّب و پيامبران مُرسَل و بندگان
[١] مَا اختَضَبَت مِنَّا امرَأَةٌ، ولَا ادَّهَنَت، ولَا اكتَحَلَت، ولا رَجَّلَت، حَتّى أتانا رَأسُ عُبَيدِ اللَّهِ بنِ زِيادٍ، وما زِلنا في عَبرَةٍ بَعدَهُ ٧٨٥
( كامل الزيارات: ص ١٦٧ ح ٢١٩، بحار الأنوار: ج ٤٥ ص ٢٠٧ ح ١٣).