گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦٦٨ - ١/ ٢ اسب دواندن بر پيكر مطهر امام عليه السلام
ابن زياد، فرمان داد جايزه اندكى به آنان بدهند.
ابو عمر زاهد مىگويد: ما به اين ده تن نگريستيم و همه آنان را زنازاده يافتيم. مختار، آنان را دستگير كرد و با زنجيرهاى آهنين، دست و پاهايشان را بست و بر پشتشان اسب دواند تا به هلاكت رسيدند.[١]
٤٨٥. المناقب، ابن شهرآشوب: عمر بن سعد، ده تن را فرا خواند و آنها اسبهايشان را بر پيكر مطهّر امام حسين عليه السلام دواندند. اين ده تن، عبارت بودند از: اسحاق بن يحيى حضرمى، هانى بن ثُبَيت حضرمى، ادلَم بن ناعم، اسد بن مالك، حَكيم بن طُفَيل طايى، اخنَس بن مَرثَد، عمرو بن صبيح مَذحِجى، رجاء بن مُنقِذ عبدى، صالح بن وَهْب يزَنى و سالم بن خيثمه جُعفى.[٢]
[١] لَمّا قُتِلَ الحُسَينُ بنُ عَلِيٍّ عليه السلام كَسَفَتِ الشَّمسُ كَسفَةً بَدَتِ الكَواكِبُ نِصفَ النَّهارِ، حَتّى ظَنَنّا أنَّها هِيَ ٥١١
( السنن الكبرى: ج ٣ ص ٤٦٨ ش ٦٣٥٢، المعجم الكبير: ج ٣ ص ١١٤ ش ٢٨٣٨).
[٢] ستاره جوزا، ستارهاى است كه شبهنگام و در وسط آسمان، ظاهر مىشود( لسان العرب: ج ٥ ص ٣٢٩ مادّه« جوز»).