گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٩٩٧ - ٤/ ١٣ گريه امام رضا عليه السلام
حسين عليه السلام و نوحهسرايى جِنّيان و گريه فرشتگانِ پيرامون او و بىتابى زياد آنها را. با اين وصف، براى چه كسى غذا يا آب يا خواب، گوارا مىشود؟».[١]
٤/ ١٢ گريه امام كاظم عليه السلام
٨٤٨. الأمالى، صدوق- به نقل از ابراهيم بن ابى محمود، از امام رضا عليه السلام-: وقتى ماه محرّم مىرسيد، پدرم خندان ديده نمىشد و پريشانحالى بر او سايه مىانداخت، تا اين كه ده روز از آن مىگذشت. وقتى روز دهم فرا مىرسيد، آن روز، روز مصيبت و اندوه و گريهاش بود و مىفرمود: «امروز، همان روزى است كه حسين عليه السلام كشته شده است».[٢]
٤/ ١٣ گريه امام رضا عليه السلام
٨٤٩. كامل الزيارات- به نقل از ابو بكّار-: مقدارى از خاك كنار سرِ امام حسين بن على عليه السلام را بر گرفتم- كه گِل سرخ بود- و بر امام رضا عليه السلام وارد شدم و آن را به ايشان عرضه كردم. آن را گرفت و بوييد و گريست و اشكهايش روان شد و آن گاه فرمود: «اين، تربت جدّم است».[٣]
[١] سوره احزاب: آيه ٢٣.
[٢] الإقبال: ج ٣ ص ٧٣، المزار الكبير: ص ٤٨٦ ح ٨.
[٣] ناحيه مقدّسه، اصطلاحى است كه اماميه، از نيمه اوّل قرن سوم هجرى و به خاطر شرايط سخت سياسى- اجتماعى، در نقل مطلب از امامان: هادى عليه السلام و عسكرى عليه السلام و مهدى عليه السلام يا گفتگو درباره ايشان، آن را به جاى نام امام، به كار مىبردهاند و عمدتاً در عصر غيبت صغرا و براى امام زمان عليه السلام به كار مىرفته است.